MultiBit-wallet herstellen: stappenplan voor Classic en HD

MultiBit werd in 2017 stopgezet: gebruikers kregen het advies hun bitcoin naar andere walletsoftware over te zetten, maar een migratietool kwam er niet. De oorspronkelijke software draait niet meer betrouwbaar, officiële downloads zijn er niet meer, en daarmee zijn ook de eenvoudige herstelopties die er ooit waren grotendeels verdwenen. Wat overblijft, is een walletbestand ergens op een oude schijf, een wachtwoord dat u zich misschien nog maar gedeeltelijk herinnert, en bitcoin die nog onaangeroerd op de blockchain staat.

Welke route u volgt, hangt af van wat u nog heeft, en een verkeerde eerste stap kan de andere routes afsluiten. Heeft u al een .wallet-bestand gevonden en wilt u het praktische traject van bestand tot gesweepte tegoeden, dan neemt de gids over een gevonden oud MultiBit-bestand dat scenario stap voor stap met u door. Voor de geschiedenis en de reden waarom de wallet verdween, zie wat er met MultiBit is gebeurd.

Alleen een bitcoinadres of een transactie-ID telt hier als ‘helemaal niets’. Beide zijn openbaar en bevatten geen privésleutel, dus daarmee kan niemand een transactie ondertekenen. Ze zijn wel nuttig om later te controleren of een teruggevonden sleutel of herstelzin bij uw wallet hoort.

Welke versie van MultiBit gebruikte u?

Stel, voordat u iets anders doet, eerst vast welke versie van MultiBit u gebruikte: de aanpak van het herstel is bij de twee versies totaal verschillend.

MultiBit Classic sloeg uw privésleutels rechtstreeks op in een .wallet-bestand. Stelde u een wachtwoord in, dan werd dat bestand met AES-256 versleuteld. Zonder het juiste wachtwoord zit het bestand volledig op slot. Classic-wallets hebben geen herstelzin. Voor herstel is het walletbestand nodig of een andere bruikbare back-up, waaronder de hieronder beschreven .key-back-ups van de privésleutels. Voor een versleuteld bestand of een versleutelde back-up is wel het bijbehorende wachtwoord nodig. Is er geen kopie meer, dan is de volgende vraag of er nog een van een opslagmedium is terug te halen.

MultiBit HD was de latere versie en werkte anders. Bij het aanmaken van de wallet kreeg u een herstelzin van 12, 18 of 24 woorden als back-up. Het walletbestand (.wallet.aes) was met een wachtwoord versleuteld, wat u in theorie twee aparte wegen naar binnen gaf. In de praktijk had MultiBit HD ontwerpproblemen: het walletbestand was volledig versleuteld met het walletwachtwoord, het derivatiepad week af van de standaard, en wallets die vóór de correctie in Beta 8 van 2015 zijn aangemaakt, hadden een fout in de omzetting van de woorden. Daardoor kunt u uw woorden niet zomaar in Electrum invoeren en verwachten dat u uw tegoeden terugvindt, ook niet als elk woord klopt.

Weet u niet zeker welke versie u gebruikte? Een .wallet-bestand zonder .aes betekent Classic. Een .wallet.aes-bestand betekent HD. Herinnert u zich dat u bij het instellen van de wallet een reeks van 12, 18 of 24 woorden te zien kreeg, dan was dat de HD-versie.

Stap 1: vind uw walletbestand

Zoek uw walletbestand op voordat u een herstelpoging doet. Veel mensen nemen aan dat het weg is, terwijl het op een oude harde schijf of USB-stick staat die ze in jaren niet hebben aangesloten. Zoek grondig voordat u conclusies trekt.

MultiBit sloeg walletbestanden op de volgende locaties op:

• Windows: C:\Users\<gebruikersnaam>\AppData\Roaming\MultiBit\
• macOS: /Users/<gebruikersnaam>/Library/Application Support/MultiBit/
• Linux: /home/<gebruikersnaam>/MultiBit/

Windows en macOS verbergen deze mappen standaard. Schakel de weergave van verborgen bestanden in voordat u erheen navigeert.

Leveren de standaardlocaties niets op, doorzoek dan uw hele systeem op bestanden die eindigen op .wallet, .wallet.aes, .key of .zip.aes. Een .key-bestand is een losse export van de privésleutels uit MultiBit Classic en is ook zonder het walletbestand bruikbaar; .zip.aes-bestanden zijn de versleutelde back-ups van MultiBit HD. Controleer ook de cloudopslag die u destijds gebruikte, oude e-mailbijlagen uit de tijd dat u de wallet instelde, externe schijven en USB-sticks. Het bestand is klein en kan overal staan waar u in die jaren documenten bewaarde.

Heeft u het gevonden, maak dan meteen een kopie. Werk alleen met die kopie. Gebruik nooit een hersteltool op het origineel. Dit is de allerbelangrijkste regel van het hele proces: één verkeerde stap op het oorspronkelijke bestand kan herstelopties die u nog heeft, voorgoed afsluiten.

De back-upbestanden van MultiBit: .key, mbhd.wallet.aes en de back-upmappen

MultiBit maakte op de achtergrond meer kopieën dan de meeste gebruikers beseffen, en juist die automatische back-ups kunnen de reden zijn dat een zaak nog herstelbaar is, ook als het hoofdbestand beschadigd is of het wachtwoord ontbreekt. Wat er precies is, hangt af van de versie.

MultiBit Classic zette naast elk .wallet-bestand een map met de naam <walletnaam>-data. In de submap key-backup staan de .key-bestanden: telkens wanneer u het wachtwoord instelde of wijzigde, een nieuw ontvangstadres aanmaakte of privésleutels importeerde, schreef Classic een export van alle privésleutels weg, versleuteld met het walletwachtwoord en voorzien van een tijdstempel, bijvoorbeeld walletnaam-20140407200743.key. In dezelfde map staan rolling-backup (de vorige versie van het walletbestand, die bij elke keer opslaan werd bewaard) en wallet-backup of wallet-unenc-backup (volledige kopieën met tijdstempel). Kon Classic het hoofdbestand niet openen, dan probeerde het zelf de meest recente back-up.

De .key-bestanden zijn om twee redenen belangrijk. Ze bevatten de privésleutels die nodig zijn om de munten te verplaatsen, dus een .key-back-up is ook zonder het .wallet-bestand een volwaardig uitgangspunt. En bij het zoeken naar het wachtwoord zijn ze het betere doelwit: de documentatie van BTCRecover raadt aan kandidaten tegen een .key-bestand te testen in plaats van tegen het volledige .wallet-bestand, omdat dat veel sneller gaat. Bewaar elk .key-bestand dat u vindt: één export bevat niet per se de sleutels die later zijn aangemaakt.

MultiBit HD bewaarde elke wallet in een eigen map, met een naam die bestaat uit mbhd- gevolgd door een lange wallet-ID, binnen de gegevensmap MultiBitHD van het programma:

• Windows: C:\Users\<gebruikersnaam>\AppData\Roaming\MultiBitHD\mbhd-[wallet-id]\mbhd.wallet.aes
• macOS: /Users/<gebruikersnaam>/Library/Application Support/MultiBitHD/mbhd-[wallet-id]/mbhd.wallet.aes
• Linux: /home/<gebruikersnaam>/.MultiBitHD/mbhd-[wallet-id]/mbhd.wallet.aes

Het bestand mbhd.wallet.aes is de wallet zelf, versleuteld met het walletwachtwoord; een apart bestandstype ‘.mbhd’ bestaat niet. Ernaast staan twee back-upmappen. rolling-backup bevat recente kopieën van het walletbestand, voorzien van een tijdstempel en versleuteld met hetzelfde wachtwoord (mbhd-[tijdstempel].wallet.aes); de laatste vier bleven bewaard, en MultiBit HD laadde er automatisch een wanneer het hoofdbestand niet wilde openen. zip-backup bevat versleutelde zip-kopieën van de hele walletmap, de bestanden die eindigen op .zip.aes: maximaal zestig, waarvan de eerste twee en de laatste acht altijd bewaard bleven. Die zip-back-ups zijn niet met het wachtwoord versleuteld, maar met een sleutel die van de walletwoorden is afgeleid, en ze bevatten het walletwachtwoord in versleutelde vorm. Daarom kon MultiBit HD een vergeten wachtwoord terughalen voor iedereen die de walletwoorden nog had. Was er een cloudback-upmap ingesteld, dan werden dezelfde zip-bestanden ook daarheen gekopieerd.

‘Wallet words’ (walletwoorden) is de naam die MultiBit HD zelf aan zijn herstelzin gaf: 12, 18 of 24 woorden, die samen met een datumstempel werden opgeschreven. Die datumstempel versnelt bij het herstellen alleen de synchronisatie; de sleutels worden uitsluitend uit de woorden afgeleid.

Twee foutbeelden worden gemakkelijk verkeerd uitgelegd. Het eerste is een correct wachtwoord dat wordt geweigerd. In de issuetracker van het project zijn MultiBit HD-wallets gedocumenteerd die niet meer openden met een wachtwoord dat aantoonbaar juist was; in één geval liet het logbestand zien dat het bestand wel werd ontsleuteld, maar dat de software daarna de opgeslagen transactiegegevens niet kon lezen. De ontwikkelaars adviseerden een oudere back-up terug te zetten, en dat werkte. Wordt een wachtwoord dat eerder werkte plotseling geweigerd, wijzig mbhd.wallet.aes dan niet en blijf geen varianten intypen: bewaar het wachtwoord, de volledige walletmap en elke oudere back-up, want de sleutels daarin zijn meestal nog intact. Het tweede is een wallet die niet meer synchroniseert of helemaal niet meer opent. MultiBit was een SPV-wallet op basis van bitcoinj; de software bewaarde de blockchaingegevens los van de wallet (multibit.spvstore, mbhd.spvchain) en krijgt sinds 2017 geen onderhoud meer. Vastlopen tijdens het synchroniseren, een onjuist of onbevestigd saldo of een programma dat niet meer start: dat zijn problemen van de software en het netwerk. Ze betekenen niet dat de privésleutels in het walletbestand verdwenen zijn, en wie oude MultiBit-versies over de gegevensmap heen installeert, loopt het risico juist de back-ups te overschrijven die hadden kunnen helpen.

Een MultiBit Classic-wallet herstellen met een wachtwoord

Heeft u het .wallet-bestand en kent u het wachtwoord, dan is herstel technisch mogelijk, maar het vraagt zorgvuldigheid. De oorspronkelijke MultiBit-software is niet meer veilig te gebruiken. Niet-officiële downloads die online te vinden zijn, kunnen zo zijn aangepast dat ze uw walletbestand en wachtwoord onderscheppen op het moment dat u ze invoert. Gebruik geen enkele MultiBit-versie die u via een zoekmachine heeft gevonden.

Haal de privésleutels met geverifieerde tools uit een kopie van het bestand, met het wachtwoord als het bestand versleuteld is, en zonder MultiBit zelf te starten. Voer de sleutelextractie offline uit. Daarna kunt u de sleutels in een moderne wallet zoals Electrum gebruiken: u sweept ze naar een wallet die u zelf beheert (‘Wallet > Private keys > Sweep’, in de Nederlandstalige versie van Electrum ‘Portemonnee > Privésleutels > Leegvegen’), of u importeert ze in een nieuwe wallet die u aanmaakt met de optie ‘Import Bitcoin addresses or private keys’ (‘Bitcoin-adressen of privésleutels importeren’). De gids over een gevonden MultiBit-bestand legt uit hoe u in Electrum importeert en sweept, het betreffende adres controleert en de bestemming en de transactiekosten nakijkt voordat u iets verstuurt. Voelt u zich niet zeker bij het omgaan met privésleutels, schakel dan eerst deskundige hulp in: één vergissing, zoals de sleutels in een onbetrouwbare tool plakken, kan u de tegoeden kosten, zelfs na een geslaagd herstel.

Een vergeten MultiBit-wachtwoord herstellen

Een vergeten wachtwoord is een veelvoorkomend punt waarop mensen vastlopen, en ook het punt waarop de meest vermijdbare fouten worden gemaakt. Zonder plan willekeurige combinaties proberen is traag, en het kost tijd die opgaat aan onwaarschijnlijke kandidaten in plaats van aan de kandidaten waar uw geheugen naar wijst. Het versleutelde bestand zelf kent geen limiet op het aantal pogingen, dus haast is niet nodig: plan eerst de zoektocht.

Schrijf eerst alles op wat u zich van het wachtwoord herinnert, voordat u ook maar enige software aanraakt. Niet alleen gissingen, maar de elementen die u destijds gewoonlijk in wachtwoorden gebruikte: lengte, gewoontes met hoofdletters, cijfers of jaartallen die u erin verwerkte, symbolen waar u een voorkeur voor had, woorden die belangrijk voor u waren. Doorzoek oude notitieboekjes, de wachtwoordmanager die u toen eventueel had en alle andere plekken waar u het kunt hebben opgeschreven. Een gedeeltelijke herinnering, al is het maar een ruwe structuur of een paar tekens, is veel nuttiger dan een lijst willekeurige pogingen.

Voor technisch onderlegde gebruikers is BTCRecover een open-source tool die wachtwoordcombinaties lokaal op uw computer test tegen een MultiBit-walletbestand. Het vraagt enige installatie en inzicht in de juiste configuratie, maar het is gratis en u hoeft uw walletbestand nergens naartoe te sturen. Gebruik het alleen op een offline computer.

Heeft u dit proces al doorlopen zonder het wachtwoord te vinden, dan ligt het meestal aan een van twee dingen: elementen die u niet in uw zoektocht heeft opgenomen, of een zoekruimte die te groot is om met consumentenhardware binnen redelijke tijd te doorzoeken. Snellere hardware helpt minder dan u misschien verwacht. Versleutelde .wallet-bestanden van MultiBit Classic en wallets van MultiBit HD leiden hun sleutel af met scrypt, een geheugenintensieve functie die is ontworpen om aanvallen met gespecialiseerde hardware te weerstaan. Een GPU levert daar dus veel minder snelheidswinst op dan bij een .key-back-up van Classic. Een goed opgebouwde kandidatenlijst weegt zwaarder dan pure snelheid, zoals een zaak met een MultiBit Classic-wallet die sinds 2013 op slot zat laat zien. Vraagt de kandidatenlijst om dat soort werk, dan wordt professioneel herstel de praktische optie in plaats van een laatste redmiddel.

Professionele hulp betekent niet dat u uw bitcoin uit handen geeft. Cryptoherstel houdt nooit tegoeden van klanten onder zich: zodra de toegang tot de wallet is hersteld, opent u die zelf, sweept u de munten naar een nieuwe wallet die u zelf heeft aangemaakt en betaalt u daarna apart de overeengekomen vergoeding, volgens de voorwaarden van de overeenkomst.

Een MultiBit HD-wallet herstellen met de herstelzin

Heeft u uw herstelzin van 12, 18 of 24 woorden, dan heeft u een sterk uitgangspunt, maar er is een belangrijke complicatie. MultiBit HD gebruikte een niet-standaard derivatiepad, waardoor de meeste wallets uw tegoeden niet vinden, ook niet als elk woord klopt. Voert u de herstelzin met de standaardinstellingen in Electrum in, dan ziet u een saldo van nul, en dan is de conclusie snel getrokken dat de herstelzin niet klopt, terwijl dat niet zo is.

Gebruik Electrum en download het alleen van electrum.org. Maak een nieuwe wallet aan en kies ‘Standard wallet’ en daarna ‘I already have a seed’ (in de Nederlandstalige versie ‘Standaardportemonnee’ en ‘Ik heb al een seed’). Klik op het scherm waar u de herstelzin invoert op ‘Options’ (‘Opties’), kies bij ‘Seed type’ de optie ‘BIP39 seed’ en voer uw woorden in. Selecteer op het scherm ‘Script type and Derivation path’ (‘Scripttype en derivatiepad’) de optie legacy (p2pkh) en vul m/0' in als derivatiepad. Electrum voegt zelf de tak /0 voor ontvangstadressen en de tak /1 voor wisselgeldadressen toe, zodat de adressen onder m/0'/0 en m/0'/1 vallen; vul geen van beide takken in als accountpad. Oudere handleidingen die u m/0'/0 laten invullen, sturen Electrum één niveau te diep, en ook zo levert een correcte herstelzin niets op. Vergelijk een adres met een adres waarvan bekend is dat het bij de oorspronkelijke wallet hoort. MultiBit HD-wallets die vóór de correctie in Beta 8 van 2015 zijn aangemaakt, kunnen daarnaast een probleem met de omzetting van de woorden hebben; dat vraagt een aparte compatibiliteitscontrole, ook met het juiste pad.

Controleer, voordat u aanneemt dat er iets mis is met de herstelzin zelf, elk woord zorgvuldig op typfouten. Eén onjuist teken maakt de hele herstelzin ongeldig. Probeer ook de meest plausibele woordvolgordes als u niet helemaal zeker bent van de volgorde. Sluit dat uit voordat u naar andere verklaringen zoekt.

Zijn de walletwoorden zoekgeraakt, maar heeft u mbhd.wallet.aes en het wachtwoord nog, dan is er een tweede route. De exporttool van het MultiBit-project zelf, read-multibit-wallet-file (mbexport), ontsleutelt een kopie van het bestand met uw wachtwoord en toont de walletwoorden en privésleutels die erin staan. Doe dat offline en herstel daarna met die woorden zoals hierboven beschreven. De gids over een gevonden MultiBit-bestand behandelt deze stap uitgebreider.

Wat te doen als uw herstelzin onvolledig is of fouten bevat

Is uw herstelzin grotendeels intact, maar ontbreekt er een woord of twee, dan is herstel vaak nog mogelijk. De BIP-39-woordenlijst bevat precies 2.048 woorden, en een geldige herstelzin moet bovendien door de checksum komen. Daardoor is het aantal plausibele combinaties veel kleiner dan het lijkt: één ontbrekend woord in een herstelzin van 12 woorden betekent 2.048 mogelijkheden, die een computer in enkele seconden test.

Twee ontbrekende woorden leveren ruwweg vier miljoen combinaties op, wat nog steeds goed haalbaar is. Bij drie of vier ontbrekende woorden groeit de zoekruimte aanzienlijk, maar afhankelijk van de andere beperkingen die bekend zijn (gedeeltelijke woorden, waarschijnlijke posities) is een poging vaak nog steeds de moeite waard. Cryptoherstel werkt met herstelzinnen waarin maximaal vier woorden ontbreken.

Is een woord niet helemaal weg maar licht verkeerd, dan biedt de BIP-39-lijst een beperkt aantal woorden die erop lijken en die u kunt testen. Wat handmatig weken zou kosten, kan systematisch in uren worden doorlopen. Het belangrijkste is dat u uw herstelzin nooit in een online tool of op een website invoert: dat is een van de effectiefste methoden die aanvallers gebruiken om tegoeden te stelen, en zulke sites zijn ontworpen om betrouwbaar over te komen.

Een geldige checksum identificeert uw wallet niet: vergelijk kandidaat-herstelzinnen met een adres waarvan bekend is dat het bij die wallet hoort. De BIP-39-woordenlijst legt de woordenlijst en de checksum uit. Staat een woord niet op die lijst, controleer dan de spelling en ga na of de back-up misschien bij een ander walletformaat hoort.

Een verwijderd MultiBit-walletbestand herstellen

Heeft u uw walletbestand verwijderd en de schijf sindsdien niet intensief gebruikt, dan is er een reële kans dat de gegevens er nog zijn. Het verwijderen van een bestand markeert de ruimte als beschikbaar; de inhoud wordt niet meteen gewist. Stop nu met het gebruik van de schijf, voordat u iets anders doet.

Kloon de schijf eerst met een tool zoals ddrescue (Linux) of Macrium Reflect (Windows), zodat u een byte-voor-bytekopie heeft. Zoek daarna op die kopie op naam naar verwijderde .wallet- en .wallet.aes-bestanden, met een programma dat de gegevens van het bestandssysteem leest, zoals Recuva op Windows. Een file carver zoals PhotoRec vindt ze niet: het bestandstype .wallet in PhotoRec hoort bij de bitcoinwallet van Armory, niet bij MultiBit, en een .wallet.aes-bestand is van begin tot eind versleuteld. Vindt het programma het bestand intact terug, sla het dan op een andere schijf op en ga verder met de herstelstappen hierboven.

Blijkt het bestand overschreven, dan kan forensisch herstel soms nog gedeeltelijk overschreven gegevens terughalen, maar de resultaten zijn onvoorspelbaar. Voor wallets met aanzienlijke bedragen kan het de moeite waard zijn, maar de realistische kansen dalen scherp zodra de ruimte is hergebruikt.

Bewaar de schijfimage, zodat u scans kunt herhalen zonder de oorspronkelijke schijf opnieuw uit te lezen. Bewaar bij ddrescue ook de mapfile: daarin staat welke delen zijn gekopieerd en welke onleesbaar blijven. Sla teruggehaalde bestanden op een aparte schijf op. Is een bestand teruggehaald, dan behandelt de gids over een gevonden MultiBit-bestand de sleutelextractie, het sweepen en de controles bij een bestand dat niet opent.

Wat er mis kan gaan

Het grootste risico bij het herstel van een MultiBit-wallet is een vermijdbare fout waarmee u mogelijkheden tenietdoet die u nog heeft. De munten zelf gaan nergens heen. Software downloaden van niet-geverifieerde bronnen is de gevaarlijkste stap. Een kwaadaardige kopie van MultiBit kan er precies zo uitzien als het origineel en ongemerkt uw walletbestand en wachtwoord naar een externe server sturen.

Voer uw herstelzin nooit in op een website of in een online tool. Dat is een van de zekerste manieren om de toegang tot uw tegoeden voorgoed te verliezen. Het herstel van een ongeldige herstelzin hoort lokaal te gebeuren, op een offline computer en met geverifieerde tools.

Grote aantallen wachtwoorden proberen zonder strategie kost tijd die opgaat aan onwaarschijnlijke kandidaten. Stel een gestructureerde kandidatenlijst op voordat u ergens aan begint.

Veelgestelde vragen over MultiBit-walletherstel

Kan ik mijn MultiBit-wallet herstellen zonder het wachtwoord?

Dat hangt af van de versie die u gebruikte en van wat u verder nog heeft. Bij MultiBit HD kan een correcte en volledige herstelzin een alternatieve route naar uw tegoeden bieden, al maakt het niet-standaard derivatiepad van MultiBit dat lastiger. Bij MultiBit Classic is uiteindelijk het exacte wachtwoord nodig om het walletbestand te ontsleutelen. Het herstel draait om het versleutelde bestand; details die u zich herinnert, kunnen een systematische zoektocht naar kandidaten gerichter maken, en de zaak als geheel moet worden beoordeeld. Zonder enig aanknopingspunt over het wachtwoord wordt herstel erg moeilijk.

Is het veilig om de oorspronkelijke MultiBit-software te gebruiken?

Niet op een manier waarop u kunt vertrouwen. De software is sinds 2017 niet meer bijgewerkt, is niet compatibel met de huidige updates van het Bitcoin-protocol, en niet-officiële downloads kunnen gecompromitteerd zijn. Moet u de software toch voor een deel van het proces gebruiken, doe dat dan alleen op een computer die volledig offline is en die u daarna bereid bent te wissen.

Heeft MultiBit Classic een herstelzin?

Nee. Classic maakte er nooit een aan: uw privésleutels stonden rechtstreeks in het .wallet-bestand, versleuteld met AES-256 als u een wachtwoord had ingesteld. Voor herstel zijn het walletbestand of een bruikbare back-up nodig, zoals een .key-export, en het bijbehorende wachtwoord als dat materiaal versleuteld is. Is er geen kopie meer, dan kan het de moeite waard zijn om herstel van verwijderde bestanden te laten beoordelen. Zoekt u 12, 18 of 24 woorden bij een Classic-wallet, dan zijn die nooit aangemaakt en kan niemand ze achteraf alsnog maken. Zo herkent u de versies: een gewoon .wallet-bestand is Classic, een .wallet.aes-bestand is MultiBit HD, en alleen HD liet u bij het instellen een woordenlijst zien.

Waarom toont mijn MultiBit HD-herstelzin in Electrum een saldo van nul?

Meestal ligt het aan het derivatiepad, niet aan de woorden. MultiBit HD gebruikte een niet-standaard pad, waardoor een correcte herstelzin met de standaardinstellingen van Electrum niets oplevert. Kies in Electrum de BIP-39-optie, legacy (p2pkh) en het accountpad m/0', zoals beschreven in de HD-sectie hierboven. De takken voor ontvangst- en wisselgeldadressen voegt Electrum zelf toe. Sluit ook twee andere oorzaken uit: één verkeerd getypt woord maakt de hele herstelzin ongeldig, en wallets die vóór de correctie in Beta 8 van 2015 zijn aangemaakt, hebben een fout in de omzetting van de woorden waardoor zelfs met het juiste pad een saldo van nul kan verschijnen. Typ de herstelzin nooit op een website in om hem te controleren.

Is een verwijderd MultiBit-walletbestand nog te herstellen?

Soms, en dat hangt vooral af van wat er sindsdien met de schijf is gebeurd. Verwijderen markeert de ruimte als vrij en wist de inhoud niet. Stop daarom vóór al het andere met het gebruik van die schijf, kloon hem en scan de kloon; de sectie over verwijderde bestanden hierboven noemt de tools. Is de ruimte eenmaal hergebruikt, dan dalen de realistische kansen scherp en geven gedeeltelijk overschreven gegevens onvoorspelbare resultaten.

Kan Cryptoherstel helpen bij mijn specifieke MultiBit-situatie?

Dat hangt af van wat er nog is: het walletbestand of de automatische back-ups ervan, fragmenten van het wachtwoord, of de walletwoorden. Cryptoherstel helpt MultiBit-gebruikers sinds 2019. De eerste beoordeling is gratis en vrijblijvend en geeft u een duidelijk beeld van wat mogelijk is. Die begint met een beschrijving van uw situatie, nooit met uw wachtwoord, walletwoorden, privésleutels of walletbestand.

Hoe lang duurt het herstel van een MultiBit-wallet?

Eenvoudige zaken kunnen binnen een paar dagen zijn opgelost. Complexere zaken, bijvoorbeeld met weinig aanwijzingen over het wachtwoord, ontbrekende woorden van de herstelzin of beschadigde schijven, kunnen enkele weken of langer duren, en sommige zijn helemaal niet op te lossen. Cryptoherstel geeft u na de eerste beoordeling een realistische inschatting en houdt u tijdens het hele traject op de hoogte.

Moet ik betalen als het herstel niet lukt?

Nee. Cryptoherstel werkt op basis van geen herstel, geen vergoeding: de vergoeding wordt vóór aanvang van het werk schriftelijk vastgelegd en is alleen verschuldigd wanneer de toegang daadwerkelijk is hersteld. Kan de toegang niet worden hersteld, dan is er geen herstelvergoeding verschuldigd. De pagina met tarieven legt de voorwaarden uit, ook hoe eventuele bijzondere afspraken vooraf worden gemaakt.